Juliusz Słowacki – okres studiów w Wilnie

Juliusz Słowacki urodził się 4 września 1809 roku w Krzmieńcu. Kształcił się na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie stuidował prawo. W wieku 20 lat udał się do Warszawy, by pracować jako aplikant w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Powstawały wówczas jego pierwsze dzieła. W trakcie powstania listopadowego wyjechał do Drezna, a potem Londynu, jako dyplomata Rządu Narodowego.

W 1832 zjawił się we Francji, gdzie zadebiutował powieścią poetycką „Hugo”. Rok później udał się do Szwajcarii, gdzie powstały dzieła „Kordian”, „Balladyna” i „Horsztyński. Słowacki w następnych latach wiele podróżował, odwiedzał Grecję, Palestynę, Egipt czy Syrię. Zainspirowany swymi wyprawami napisał „Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu” i „Ojciec zadżumionych”. W 1838 powrócił do Paryża, jednak jego nowe dzieła nie spotkały się z przychylnością krytyków.

Koniec życia spędził samotnie, związany z mistyczną grupą zgromadzoną wokół Andrzeja Towiańskiego. Znalazło to swoje odbicie w dramacie „Sen srebrny Salomei”. Dnia 3 kwietnia 1849 zmarł na gruźlicę. Pochowano go na paryskim Montmartre, jednak w 1927 roku prochy sprowadzono do Polski i złożono na Wawelu.

Red.

Scroll to top
Używamy plików cookie do personalizowania treści i reklam, udostępniania funkcji mediów społecznościowych i analizowania naszego ruchu. Udostępniamy również informacje o korzystaniu z naszej witryny naszym partnerom w zakresie mediów społecznościowych, reklam i analiz. View more
Akceptuję